Wyszukaj w serwisie:
Otrzymuj newsletter:  zapisz     wypisz
wnętrza

budowa

wokół domu

znajdź nas na facebook

Kocioł kotłowi nierówny

16 Stycznia 2011
Czym ogrzać dom? - to pytanie zadają sobie inwestorzy decydujący się na budowę własnego domu. To na ich głowie spoczywa wybór kotła do ogrzewania. Wybór o tyle trudny, że oferta kotłów dostępnych na rynku jest bardzo bogata i zróżnicowana. Przede wszystkim kotły mogą być zasilane różnymi rodzajami paliwa, mogą też spełniać różne zadania – dostarczane przez nie ciepło może być wykorzystywane tylko do centralnego ogrzewania, ale też do przygotowywania ciepłej wody użytkowej. Nie wspominając już o szeregu niuansów typu sposób montażu (kotły wiszące czy stojące), materiał z jakiego są wykonane i wielu, wielu innych...


Kotły jednofunkcyjne, dwufunkcyjne i z zasobnikiem
Przy wyborze kotła istotne jest określenie funkcji, jakie ma spełniać, tzn. czy ma służyć tylko do zasilania ogrzewania centralnego, czy także do ogrzewania wody użytkowej.
Kotły jednofunkcyjne służą tylko do zasilania instalacji c.o. Działają na zasadzie przepływowej – woda z instalacji c.o. jest ogrzewana, przepływając przez wężownicę w kotle.
Jeżeli urządzenie ma zasilać instalację centralnego ogrzewania i jednocześnie podgrzewać wodę użytkową, konieczne jest zainstalowanie kotła dwufunkcyjnego lub jednofunkcyjnego z zasobnikiem.
Kotły dwufunkcyjne odpowiedzialne są za podgrzewanie wody w instalacji c.o. oraz przygotowanie ciepłej wody użytkowej (c.w.u.). W kotłach tych priorytetem jest podgrzewanie wody użytkowej, a w drugiej kolejności zasilanie c.o. Polega to na tym, że w momencie odkręcenia kurka z ciepłą wodą wyłącza się zasilanie c.o. Kotły dwufunkcyjne to najczęściej urządzenia przepływowe - w związku z czym podczas korzystania z ciepłej wody następuje zależność – im mniejszy strumień wody puszczonej z kranu, tym wyższa temperatura. Nowym rozwiązaniem są kotły z komfortem c.w.u., które utrzymują stałą temperaturę niezależnie od przepływu wody.
Kotły jednofunkcyjne z zasobnikiem przeznaczone są do zasilania instalacji c.o. oraz przygotowania c.w.u. Kocioł zasilający c.o działa na zasadzie przepływowej, natomiast w zasobniku gromadzona jest podgrzana do odpowiedniej temperatury woda użytkowa. Również w tego typu urządzeniach obowiązuje priorytet c.w.u, dlatego, kiedy temperatura wody w zasobniku spadnie lub kiedy zasobnik zostanie całkowicie wypróżniony z ciepłej wody, kocioł podgrzewa wodę wyłączając czasowo c.o.

Kotły na gaz i olej
W przypadku kotłów na paliwa płynne rodzaj opału nie ma wpływu na ich budowę wewnętrzną – kotły gazowe i olejowe mają bardzo podobną budowę, występują w takich samych wersjach. Elementem rozróżniającym jest rodzaj palnika, przy czym możliwa jest wymiana palnika powodująca przezbrojenie kotła. Na rynku dostępne są także kotły uniwersalne, wyposażone w palniki dwupaliwowe, umożliwiające zmianę paliwa z oleju na gaz i odwrotnie, bez konieczności wymiany palnika.
Kotły na paliwa płynne produkowane są jako jednofunkcyjne, dwufunkcyjne oraz jednofunkcyjne z zasobnikiem (różnice między tymi rozwiązaniami zostały opisane na początku artykułu).
Dostępne w sprzedaży są kotły wiszące lub stojące. Kotły wiszące mają niewielkie wymiary – a tym samym wymiennik ciepła o niewielkiej pojemność wodnej. Z tego powodu najlepiej sprawdzają się w nowoczesnych instalacjach c.o. (z rurami o małej średnicy, grzejnikami konwektorowymi lub płytowymi, w których krążą niewielkie ilości wody). Kotły stojące są większe od wiszących, stąd ich pojemność wodna przewyższa pojemność kotłów wiszących. Dlatego też, sprawdzają się one we współpracy ze starymi instalacjami grzewczymi, w których konieczne jest podgrzanie dużej ilości wody krążącej w rurach o szerokiej średnicy i w starego typu, żeliwnych grzejnikach.
Kotły na paliwa płynne mogą mieć otwartą lub zamkniętą komorę spalania. W zależności od użytego rozwiązania, różnią się sposobem pobierania powietrza.
Kotły z otwartą komorą spalania pobierają powietrze z pomieszczenia, w którym pracują. Dlatego konieczne jest zapewnienie odpowiedniej wentylacji, doprowadzającej niezbędne do procesu spalania ilości powietrza. Niedostateczne ilości powietrza nie tylko mogą powodować złą pracę urządzenia, mogą być także niebezpieczne dla ludzi – efektem niedoboru powietrza może być niepełne spalanie, powodujące powstawanie czadu. Z tych też względów kotły z otwartą komorą spalania mogą być instalowane tylko w pomieszczeniach spełniających określone wymagania – wysokości min. 2,2 m, kubaturze 8 m³.
Kotły z zamkniętą komorą spalania pobierają powietrze z zewnątrz budynku poprzez doprowadzony przez ścianę zewnętrzną lub dach przewód powietrzno-spalinowy (składa się on z dwóch współosiowych rur – jedną dostarczającą powietrze do paleniska, drugą wyprowadzającą spaliny). Ponieważ proces spalania nie jest w nich uzależniony od powietrza znajdującego się w pomieszczeniu, kotły tego typu można montować w pomieszczeniach o niewielkiej kubaturze, pozbawionych kominów wentylacyjnych, a nawet w miejscach, gdzie jest utrudniony dostęp tlenu (np. w szafach).
Szczególnym typem kotła są kotły kondensacyjne (lub głębokiego spalania). Urządzenia tego typu odzyskują ciepło, które w postaci pary wodnej, w kotłach tradycyjnych, uchodziło wraz ze spalinami kominem. Możliwe jest to dzięki wykorzystaniu specjalnego wymiennika, tzw. ekonomizera, schładzającego uchodzące spaliny do temperatury, w której para wodna ulega skropleniu, oddając ciepło wodzie grzewczej. Możliwość odzyskania ciepła sprawia, że kotły kondensacyjne charakteryzują się największą sprawnością, przekraczającą 100%.

Kotły na paliwa stałe
Kotły na paliwa stałe mogą być zasilane węglem, koksem, miałem węglowym, drewnem czy biomasą. Są to stosunkowo tanie źródła energii, dzięki czemu tego typu kotły są najtańszymi w użytkowaniu urządzeniami grzewczymi. Z drugiej strony ich eksploatacja jest dość uciążliwa – wymagają częstego dokładania paliwa, w zasadzie niemożliwa jest precyzyjna regulacja temperatury wody w instalacji. Trzeba jednak przyznać, że „problemy” te dotyczą szczególnie tych kotłów, w których zastosowano stare, tradycyjne rozwiązania (jak najbardziej dostępne i popularne). Równolegle jednak producenci oferują coraz bardziej ulepszone produkty (np. z pełną automatyką, z podajnikiem ), zdecydowanie łatwiejsze w obsłudze. Niezależnie jednak od rodzaju kotła, zastosowanej w nim techniki, kotły na paliwa stałe mogą współpracować tylko z instalacjami otwartymi (z naczyniem wzbiorczym przelewowym), w których możliwe jest wyrównane zmian objętości wody, towarzyszące zmianom jej temperatury.
Tradycyjny, najpopularniejszy kocioł to urządzenie ze spalaniem górnym. Paliwo dokłada się do niego od góry, na ruszt, pod którym znajduje się popielnik. Od popielnika, poprzez szczeliny rusztu do całej objętości paliwa doprowadzane jest powietrze, powodujące spalanie w całej warstwie paliwa. Sterując dopływem powietrza (służy do tego regulator ciągu umieszczony bądź to w drzwiczkach popielnika , bądź w czopuchu – przewodzie łączącym kocioł z kominem) można regulować intensywność spalania, ale trudno mówić tu o precyzji.
Kotły te nie osiągają zbyt wysokiej sprawności, wymagają częstego dokładania paliwa i usuwania popiołu.
Dużo wyższą sprawność osiągają kotły ze spalaniem dolnym. Spalanie następuje tutaj tylko w niewielkiej, dolnej części paliwa. Dopiero w miarę wypalania się paliwa na ruszcie, z komory zasobnika zsypują się jego następne partie. Natomiast w strefie spalania jest zawsze jednakowa ilość paliwa. Takie rozwiązanie pozwala na utrzymanie stałej wydajności spalania, umożliwia także rzadsze „dokładanie do pieca” . Moc kotła, tak jak w przypadku pieców tradycyjnych, można regulować ilością powietrza doprowadzanego do komory spalania.
Praktycznie bezobsługowe są kotły z palnikiem retorowym. Spalanie następuje tutaj w specjalnie skonstruowanym palniku, do którego zautomatyzowanym podajnikiem o napędzie elektrycznym transportowane jest paliwo, znajdujące się w zasobniku umieszczonym koło kotła. Zasobniki umożliwiają magazynowanie paliwa koniecznego do 4-5 dniowej pracy kotła. Precyzyjne mechanizmy dozujące paliwo oraz powietrze do spalania (sprzężony z automatyką wentylator), zaawansowana technika spalanie czyni tego typu kotły urządzeniami bardzo efektywnymi energetycznie, a przy tym mniej szkodliwymi dla środowiska niż kotły tradycyjne.
Nowym rozwiązaniem w kotłach tradycyjnych jest wykorzystanie wentylatora. Wentylatory nadmuchowe ułatwiają kontrolowanie spalania - w kotłach z dolnym spalaniem kierują powietrze w dolną warstwę paliwa, powodując równomierne spalanie. Zastosowanie wentylatorów nadmuchowych umożliwia też spalanie miału węglowego – paliwa taniego, ale trudnego do wykorzystania w palenisku rusztowym z naturalnym ciągiem powietrza. Z kolei wentylatory wyciągowe, instalowane w czopuchu zwiększają bezpieczeństwo użytkowania kotła – wyciągają one wszelkie substancje lotne do komina, uniemożliwiając ich cofanie do pomieszczenia.
Kotły na paliwa stałe produkowane są jako urządzenia jednofunkcyjne, zasilające tylko instalacje c.o. Istnieje oczywiście możliwość zainstalowania zasobnika, jednakże uruchamianie kotła w lecie tylko w celu podgrzewania c.w.u jest uciążliwe, dlatego lepiej rozgraniczyć te dwie funkcje, uzyskanie c.w.u pozostawiając podgrzewaczom wody.

Kotły elektryczne
Zasilane energią elektryczną kotły zapewniają bezobsługowe, czyste i bardzo sprawne ogrzewanie. Ze względu jednak na wysoka cenę energii elektrycznej są rzadko wykorzystywane jako samodzielne źródło ogrzewania – najczęściej stosuje się je jako urządzenia wspomagające np. kocioł gazowy, pompę ciepła, system DGP czy kominek z płaszczem wodnym. Jako samodzielne ogrzewanie wykorzystywane są natomiast w domach letniskowych lub (i w tym wypadku są praktycznie niezastąpione) w domach, w których nie ma możliwości wybudowania komina.
Kotły elektryczne to najczęściej niewielkie, wiszące urządzenia, produkowane w wersjach jednofunkcyjnej lub dwufunkcyjnej, w zakresie mocy od 4 do 24 kW. Moc kotła zależy od jego przeznaczenia – te o wyższych wartościach (24 kW) wystarczają do samodzielnego ogrzewania domu jednorodzinnego, te o niższych sprawdzają się jako urządzenia uzupełniające.
Budowa kotłów elektrycznych jest bardzo prosta – podgrzewają one przepływającą przez zbiornik wodę za pomocą umieszczonych w nim grzałek. Praca kotła (grzałek) sterowana jest elektronicznie – kotły przystosowane są do współpracy z czujkami pokojowymi, zasilania, w lepszych modelach także ze stacjami pogodowymi. Poprzez specjalny układ mikroprocesorowy regulują one temperaturę odpowiednio do wskazań wymienionych czujek.
Kotły elektryczne mogą działać tylko jako przepływowe – podgrzewające na bieżąco przepływającą przez nie wodę. Takie rozwiązanie sprawdza się przede wszystkim w nowoczesnych instalacjach o małej pojemności tzw. załadu. Możliwe jest także połączenie kotła z zasobnikiem ciepłej wody – umożliwia to podgrzanie wody z zasobnika w nocy, kiedy cena energii jest niższa, a następnie wykorzystanie ciepła zgromadzonego w zasobniku w ciągu dnia.

fot.Viessmann
Artykuł opublikowany w nr 4-5/2006 [10-11] dwumiesięcznika Pomysł na dom.



Galeria:


powrót


Odwiedzono: 3355 razy
Opublikowano przez: Pomysł na dom
Data publikacji: 16 Stycznia 2011

Podziel się    



blachodachówka firmy Traffic

kominki elmes

sauny na wymiar producent Warszawa i Białystok






podobne artykuły oferta eksperta

najnowsze z forum






freshweb.pl | NetSoftware
2017 © Wszelkie prawa zastrzeżone stat4u